MY LIFE

ARS LONGA VITA BERVIS-ชีวิตสั้นสิลปะยืนยาว-
โดย วรัญญู สุประการ
(สร้างจากประสปการณ์จริง)
...................ผมชาวนิเทศศาสตร์ราชภัฏเชียงรายเชียงราย
จุดมุ่งหมายของการเรียน ณ ที่นี้คือความฝันอืกอย่างที่ต้องการอยากเป็นผู้สร้างสรรค์ผลงานด้านภาพยนต์
นับตั้งแต่เด็กแล้ว.......ผมฝันที่จะเป็นศิลปินผู้ยิ่งใหญ่ระดับโลกให้ได้
ศิลปินในที่นี่คือนักวาดภาพเหมือน อ.เฉลิมชัย อ.ถวัล ดัชนีย์ เป็นต้น
และผมก็ดันมีแววทางด้านนี้อยู่ด้วย แต่.........................ผมเป็นคนไม่ค่อยที่จะทำตัวให้โดดเด่นเท่าไหร่
จึงไม่ค่อยส่งผลงานเข้าประกวดกับใคร
สมัยเรียนม.ต้น เพื่อนผมเขาก็เรียกว่า"เฉลิมชัย"แล้วเข้าม.ปลายเปลี่ยนโรงเรียนเขาก็เรียก"เฉลิมชัย"อีก
แต่ต่อม.ต้อผมก็ชอบดาราอีกคนหนึ่งคือ อาโนลล์ ชวาลเซเนกเกอร์ ผมจึงเล่นกล้ามตั้งแต่นั้นมา เพื่อนก็เรียก อืกแบบว่า "อาร์โนลล์" ?
ถ้าวาดภาพก็จะเรียกว่า "เฉลิมชัย" เล่นกีฬาจะเรียกว่า "อาร์โนลล์"
.......................จบตอบ 1.................................
*********ตอนที่ 2 ย้ายไป บล็อก JU-AON **********
ขอบคุณที่ใช้บริการ

วันแม่

วันแม่ที่ผ่านมานี้ผมได้ทำอะไรหลายอย่างที่ทำให้ท่านได้ประทับใจพอควรเลยก็ว่าได้
เริ่มจาก
ตอนเช้าผมออกจากหอไปบ้านตั้งแต่เช่า
ไปถึงแค่สวัสดีแบบว่าไปลามาไหว้แค่นั้นก่อน
แล้วก็ทำตัวตามปกติเหมื่อนทำอยู่ทุกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆวันที่อยู่บ้าน
แล้วพอแม่ถามว่า"วันนี้ไม่มีอะไรมาใหว้แม่เหรอ"
ผมก็ตอมแบบกวนว่า "แค่มาให้เห็นก็ดีแล้ว"(ถ็แม่ไม่ขี้เล่นพออาจทำให้ท่านเสียใจได้)
แม่ก็หัวเราะ
พอตอนเย็นแม่ก็ให้ขับรถพาไปหายาย
และตอนนี้แหละครับผมทำเซอร์ไพรส์แม่...
..........แกล้งบอกแม่ว่าเปิดช่องเก็บของเอากระจกให้หน่อย
ทันใดนั้น................................................................
แม่ก็เปิดแล้วก็ไม่พบกระจก แต่ มีบางอย่างอยู่ในนั้น
แม่ค่อยๆๆล่วงมือเข้าไปอย่างช่าๆๆๆๆด้วยสีหน้าประหลาดเล็กน้อย
แล้วก็พูดว่า"อย่ามาลักไก่ต้องไหว้"555555555
จากเซอร์ไพรส์กลายเป็นหน้าแตก
แล้วเราก็กลับบ้านแล้วผมก็นำรังนกกล่องทองไหว้แม่ในคำคือวันแม่ที่แสนสุดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆอบอุ่น................................ป.ล.........รัก